سهراب گفتی چشمها را باید شست !

شستم ولی ...

 گفتی جور دیگر باید دید !

 دیدم ولی ...

 گفتی زیر باران باید رفت !

 رفتم ولی ...

ولی ... او نه چشم های خیس و شسته ام را ... نه نگاه دیگرم را ...

 هیچکدام را ندید !!

 فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت : دیوانه باران زده !